Žene DADE JEDNA MOGUĆA IZLOŽBA

DADA'S WOMEN - ONE IMAGINARY EXHIBITION


2016. i 2017. godine obeležavalo se 100 godina umetničkog, antiratnog, avangardnog pokreta dadaizam. Po celom svetu umetnici su izvodili omaže ovom važnom umetničkom pokretu kroz razne vrste performansa, izložbi, edukativnih i interaktivnih događaja. Ipak, upadljivo je da su umetnice, čiji je značaj bio veliki i koje su odigrale veliku ulogu u pokretu DADA, bile nedovoljno zastupljene u pomenutim slavljenjima dadaizma, kao i u pokretu DADA uopšte.
Dadaizam je začet uoči Prvog svetskog rata iz potrebe umetnika da se suprotstave ratu i nasilju. Ova kritična masa kreativnih ljudi kreirala je eksplozivan pokret koji je bio totalna opozicija strukturi i okvirima tadašnjeg društva. Dadaizam kao umetnički pokret posebno nam se obraća danas kada na žalost vidimo toliko sličnosti sa tim vremenom: konflikti širom sveta, izbeglička kriza, zastrašujuće siromaštvo. U današnjoj političkoj klimi, umetnici moraju da nađu način da se kreativno angažuju da bi se suprotstavili sistemima nasilja, kao što su mizoginija, ratovi i teror profita.
Jedini program dadaizma bio je da ne postoji nikakav program i upravo je taj smeo stav dao pokretu moć, koja se širila u svim pravcima, oslobođena od estetskih i društvenih ograničenja. Sa druge strane moguće je da je upravo odbijanje dadaizma da ima bilo kakav program dovelo do toga da se ovaj pokret nikada nije suočio sa pitanjima kao što je patrijarhat.
Umetnice dadaizma su stvarale zajedno sa svojim kolegama i uspostavile su po prvi put neke umetničke pojmove.
Neophodno je tragati za drugačijim interpretacijama koje će obezbediti celovitiju sliku pokreta DADA i predstavljati tumačenje pokreta baziranu na relevantnijoj istoriji u kojoj su umetnice imale jednako važnu ulogu kao i umetnici.

 

Postavljeni na bele postamente, performeri i muzičari "Žene DADE" su poput živih skulpura na izložbi dadaizma. Kako se performans odvija publika ima izbor da se šeta između postamenata ili da pronađe svoje mesto za sedenje ili stajanje. Likovi su na putovanju, poput umetnika dadaizma koji su bežali od Prvog svetskog rata u Cirih ili poput današnjih migranata, koji u čamcima putuju ka parčetu zemlje koje bi mogli nazvati svojim. Njihovi koferi se pretvaraju u čamce koji su istovremeno i njihovi domovi- jedina imovina koju poseduju na ovom svetu koji je postao nepodnošljiv. Kroz ovu priču protkan je omaž umetnicama dadaizma koje su učestvovale u kreativnom otporu ovog umetničkog pokreta jednako kao i njihove muške kolege. Međutim, njihov jedinstveni doprinos nije u potpunosti prepoznat. Da li su se danas stvari promenile? Ova pozorišna instalacija služi se jezikom muzike, pokreta i poezije na više jezika - srpskom, engleskom, ruskom, rumunskom, francuskom i nemačkom - koja, kao i sam dadaizam svojom ekcesnošću uživa u kršenju pravila.

"Izvanredna predstava, od glumaca - performera, scenskog pokreta, preko svetla, kostima, prostora, publike...dozivljaj upakovan u 50 minuta." - Olivera Miloš Todorović, rediteljka nagrađivanih dokumentarnih filmova i producent umetničke produkcijske grupe "Šokart"

"Divna predstava, i emotivna, Dah pozorište nam je večeras podarilo nežni i istiniti dah optimizma."

"Predstava je bila fenomenalna! Bas u duhu dade, a i muzika...bravo!"

"Bila sam sinoć i mnogo hvala na moćnoj predstavi i divnom doživljaju!"

"(...) Ali, ipak, nije ovo predstava koja sva ta nekada radikalna i revolucionarna pitanja preokreće u identitetska, ona ukazuje na nemoć svake borbe protiv dominacije i kontrole, koja "štedi" i "previđa", ako ne na rečima ono na delu i praksi, same duboke osnove, "dubinske strukture", te dominacije i kontrole, one koje su matrica, koje onda eh-ta-istorija samo reprodukuje. Otud jeza rata koja lebdi nad ovom predstavom, kao i nad dadaistima onda, kao nad nama sada, kao nad svima nama manje ili više u svim vremenima, dok je vremena. Ali otuda i nada, da istorija nije samo nasilje i zlo, nego često pruža i primere dobra, one istinske ljudske snage; a na nama je da odlučimo - koja će od tih istorija biti "naša". Nešto je ipak i do nas, koliko god nas razuveravali, nije sve slepa sudbina i još sleplja sila, nije sve pravo jačeg, bešnjeg i brojnijeg. A moć ili nemoć umetnosti u istoriji i vremenu, šta je to? To je ono da hoćemo i da jesmo, da jesmo ono što hoćemo i hoćemo ono što jesmo. Makar i na trenutak, i pobedili smo, čini nam se."

Vladimir Kolarić, pisac, teoretičar filma i umetnosti http://vladimirkolaric.blogspot.rs/2017/02/zene-dade-dah-teatar-2017.html

 

DADA'S WOMEN - ONE IMAGINARY EXHIBITION

Last and this year mark the centenary of the DADA movement, the anti-war avant-garde art movement. Worldwide, artists have been paying homage to this important art movement, through different exhibitions, performances, installations, educational and interactive events. However, female artists, who were extremely important and who played the major role in the DADA movement, were severely underrepresented in these celebrations as well as in the DADA movement in general.
Dadaism was created in the wake of the WWI out of the need of artists to oppose war and violence. This critical mass of creative people founded explosive movement that was opposing the structure of society then. As an art movement, Dadaism is specially communicating with us today, where we see so many similarities with that time: conflicts around the world, migrant crisis, horrifying poverty. In political climate today, artists need to find the ways of creative engagement that would oppose the systems of violence such as  misogyny, wars, the terror of profit. The only program of Dadaism was that there was not the program and that courageous statement gave the power to the movement that spread in all directions, liberated from esthetic and social limitations. On the other hand, it was possible that refusal of Dadaism to have any program led exactly to the fact that Dadaism never faced the questions such as patriarchy.
Women artists of Dadaism created along with their male colleagues and for the first time they established certain art concepts.
It is necessary to search for different interpretations that will give the more complete idea of the Dadaism, and  will represent interpretation of the movement based on the more accurate history, where the  female artists had the equal role as the male artists.

 

Režija i koncept / Direction and concept: Dijana Milošević
Igraju / Actors: Evgenija Eškina  Kovačević , Aleksandra Jelić,  Ivana Milenović Popović, Ivana Milovanović, Ivan Nikolić
Muzičari / Musician: Nemanja Ajdačić, Uglješa Majdevac, Ljubica Damčević
Scenografija / Set design: Neša Paripović
Kostim i šminka / Costume design and make-up:  Snežana Arnautović i DAH Teatar
"Ready-made" koferi / Ready-made suitcases: Evgenija Eškina  Kovačević , Aleksandra Jelić,  Ivana Milenović Popović, Ivana Milovanović, Ivan Nikolić
Svetlo / Light design: Milomir Dimitrijević
Organizacija i PR / Organization and PR: Nataša Novaković
Fotografija / Photo: Una Škandro
DAH Teatar zahvaljuje / Special thanks to:  Kulturni centar Beograda, Snežana Arnautović, Neša Paripović, Shira Wolfe

 

     
Dah Teatar - Centar za pozorišna istraživanja

 

kontakt i kako do nas o nama predstave radionice predavanja internacionalna skola gostovanja mreza i saradnja festivali i susreti programi za mlade demonstracije rada partneri unutar laboratorije projekti home