ZENIT
““Zenit – istorija jednog zanosa” je priča o sudbini Ljubomira Micića i umetnika avangarde sa početka ovog veka, koji su većinom svoje živote i svoj rad završili u tragičnim okolnostima. Zenitizam je zaklinjanje, jasno i glasno, na novog čoveka, na novo doba, na stvaranje, na umetnost, na mladost. Zenitizam znači: ne živeti dužnosti, vec živeti nadahnuće. [1994]
Anđeli ili duhovi mrtvih posećuju starog Micića i uvlače ga u njihov ples koji predstavlja njegov život. Kroz život Ljubomira Micića predstava ZENIT se bavi sudbinom avangardnih ideja u bivšoj Jugoslaviji kao i u Evropi. Tajni naziv predstave je “Istorija jednog zanosa”.
U kineskoj operi mladi glumac stavlja bradu u punoj vizuri publike i postaje starac ili uzima kišobran i postaje gejša. U ovoj predstavi glumica postaje Mark Šagal oblačeći plave čarape, dok sledećeg trenutka plešući bosa ona postaje igračica Maga Magazinović. Drugi “anđeli” koji dolaze iz ovih “mračnih vremena”, suprotstavljajući se vladajućim tokovima su: Majakovski, Ve Poljanski, Moni de Buli, Marineti. Na kraju ovi anđeli-duhovi odlaze da bi ušli u nečiju drugu životnu priču, ostavljajući iza sebe devojčicu s loptom i ostarelog Micića koji je rekao NE svim vremenima.
"Played in several languages, with a careful synopsis, this piece is universal in its reflections and the rich complexity of their performance. One can only admire the perfect discipline of the body and the versatility of the techniques they completely master: dance, music, mime, acrobatics and language."
– The Herald Tribune (04.11.1997)
"This play is a sparkling patchwork of music and singing, the skull scene from Hamlet, swirling tango and flamboyant marionettes, hurried whispers, sudden declamations. The play is mostly translated into English. It is a strange and hypnotic, dignified, mysterious elegy to times gone by, a defiant play in the face of darkness."
– Peter Whitebrook (The Scotsman, 1/09/1994)